Mononoke Hime

می دانم که مردم به خاطر برداشت من از این فیلم مرا تشویق می کنند، اما لطفاً صدای من را بشنوید... به همین دلیل است که من شخصاً فکر می کنم این فیلم علیرغم داشتن شخصیت های مناسب و انیمیشن ها/موسیقی خیره کننده بیش از حد ارزیابی می شود. شخصیت‌ها 6/10 این بار با شخصیت‌ها شروع می‌کنم زیرا احساس می‌کنم اگر ابتدا این موضوع را بفهمم، توضیح دادن نظرم آسان‌تر است. بنابراین ما شخصیت اصلی خود Ashitaka را از سرزمینی دور داریم که به دلیل نفرینی که سعی در شکستن آن دارد مجبور می شود به یک سفر طولانی برود تا او را نبرد و نکشد. من واقعاً از نحوه تثبیت شخصیت او خوشم می‌آید که نشان می‌دهد چگونه محافظت از دهکده/مردم خود را بالاتر از هر چیز دیگری قرار می‌دهد، حتی خود را در معرض خطر قرار می‌دهد، اما علیرغم توانایی‌های (اولیه) خود، او در واقع مخالف مبارزه است همانطور که بعدا نشان داده شد (که در تضاد است). به شخصیت دیگری که در حالی که نشان می دهد از مردم خود مراقبت می کند، از آنها محافظت نمی کند). من شخصاً دوست دارم که هدف او جنگیدن یا طرفداری نباشد، بلکه تلاش برای برقراری صلح است، اما مشکل این داستان (یا یکی از آنها) نیز در همین جاست. اما تا یک نقطه خاص واقعاً آسان است که با او تأکید کنید زیرا بسیاری از مردم امروز همین احساس را دارند. و در طول این فیلم او به بیان این نکته ادامه می دهد که چگونه مبارزه با نفرت با نفرت راه حلی نیست که خود پیامی خوب و زیبا خواهد بود. با این حال، بعداً موفق نمی شود و اقدامات بعدی او به نوعی هدف از ایجاد این نوع شخصیت را شکست می دهد، و آن را تا حدی ریاکارانه جلوه می دهد (حتی اگر من نمی توانم او را برای همه چیز سرزنش کنم و چیزی در مورد آن وجود دارد که به همان اندازه وجود دارد. ما می توانیم به صورت جداگانه انجام دهیم). اما من اساس کاراکتر او را واقعاً دوست دارم و فکر می کنم که بسیار منحصر به فرد و در تضاد با بسیاری از شخصیت های دیگر این فیلم است. بنابراین او به راحتی یکی از نکاتی است که می‌توانم درباره این فیلم دوست داشته باشم (اگر چیزهای دیگر نبود). منهای زره ​​طرح (و اینجا قوی است!). بعدی، شخصیت اصلی دیگر ما، شاهزاده مونونوکه/یا سان است... اگر به درستی یادم باشد از او فقط یک بار در کل فیلم به عنوان "شاهزاده مونونوکه" نام برده می شود که این عنوان را کمی گمراه کننده می کند (حتی عنوان اصلی ژاپنی "مونونوکه هیم") که برای من یک موضوع جزئی است... مفهوم شخصیت او به خودی خود بد نیست. او توسط گرگ ها بزرگ شده است (اما آنها موجودات روحی هستند؟) و از انسان ها متنفر است زیرا می خواهند جنگل آنها را از بین ببرند ... که انصافاً محیط خوبی برای رشد شخصیت خواهد بود اما در نهایت او "هنوز از انسان ها متنفر است" به هر حال... که او با آشیتاکا رابطه برقرار می کند اما مشخص نیست که این رابطه چگونه است و فیلم همچنین نشان می دهد که چگونه آنها حتی می توانند این پیوند را ایجاد کنند به جز یکی دو صحنه که یکدیگر را نجات می دهند، اما آنها واقعاً صحبت نمی کنند. (تقریباً هیچ چیز در این فیلم با صحبت حل نمی شود بلکه فقط با صحنه های اکشن اغراق آمیز). مسئله اصلی این است که او به سادگی در یک طرف تیم های مقابل حضور دارد. کاملاً قابل درک است که چرا او می خواهد جنگل را نجات دهد و از آسیب رسیدن به آن یا روح جنگل جلوگیری کند، اما در طول این فیلم هیچ ماده ای را که انتظار دارید دریافت نکرد. به خصوص با توجه به اینکه او یکی از شخصیت های اصلی و منبع عنوان فیلم است. ما کمی در مورد پیشینه او و اینکه چرا گرگ ها او را به فرزندی پذیرفتند یاد می گیریم، اما اساساً این فقط یک جمله است که در جایی اضافه شده است و ممکن است بتوان آن را در هر صحنه جنگ دیگری قرار داد. در مورد شخصیت‌های فرعی، در حالی که آن‌ها موجودیت محکمی هم دارند، نیرو یا انگیزه‌شان عمدتاً نامشخص است، که منجر به بزرگترین مشکل من با این فیلم و داستان آن می‌شود. همچنین مشکل رایج دیگری وجود دارد که شخصیت‌های فرعی زیادی را می‌بینید و همه آنها داستان‌ها و ویژگی‌های فرعی کوچک خود را دریافت می‌کنند... شما می‌توانید آنها را به خاطر آن به خاطر بسپارید، اما آنها واقعاً به داستان کمک نمی‌کنند. به عنوان مثال یک زن شهری توکی وجود دارد که به وضوح می گوید (از لحظه ای که آشیتاکا او را نجات می دهد و او را به آیرون تاون برمی گرداند) که او فقط به شوهرش منفی فکر می کند و او بی فایده است. حتی اگر به عنوان یک شوخی اجرا شده باشد، آنها آن را تکرار می کنند، آنقدر خطوط در مورد آن اضافه می کنند که زمانی که سامورایی ها را از ورود به شهر خود باز می داشتند، وقتی توکی چیزی در مورد "شوهر بی فایده" خود گفت (من متوجه شدم، چشمانم را چرخاندم) ، او برای شما بی فایده است!). می‌دانم که قصدشان این نبود که ازدواج را با این فیلم به تصویر بکشند، اما به نظر من اضافه کردن چندبار آن بی‌فایده بود. من دوست داشتم که توجه ابوشی به مردم، به ویژه زنانی که به آنها کمک می کرد و جذامیانی که از آنها مراقبت می کرد، اضافه کردند، به شخصیت او افزودند، او را آشکارا شیطانی نکردند، اما این کار او را توجیه نمی کند و باعث نیرو و انگیزه او برای بازیگری می شود. حتی کمتر قابل درک است. مثلاً اگر او اینقدر به شهری که ساخته و افرادی که به آنها کمک کرده اهمیت می دهد، چرا این ریسک بزرگ را انجام می دهد؟ جدا از این که کاملاً اشتباه است. شخصیت مورد علاقه من یاکول است و احتمالاً بیشترین شخصیت و انگیزه را (به طرز عجیبی) بدون حتی یک کلمه گفتن به دست آورد. او یک گوزن قرمز آشیتاکا و وفادار به هسته است. شخصیت بی عیب و نقص همان جا می نویسد (و من حتی شوخی هم نمی کنم). حتی در مواجهه با خطر به آشیتاکا می چسبد. گفته می شود که گرگ ها معمولاً تأثیر زیادی روی حیوانات دیگر می گذارند، اما یاکول وفادارانه به دوست خود می چسبد. با عرض پوزش برای جوش زدن، احتمالاً می توانید بگویید که من برای او تعصب دارم. چگونه یک الک بهتر از شخصیت اصلی زن نوشته شده است؟ داستان 5/10 در حالی که شخصیت‌های این داستان به وضوح ناقص هستند (بیشتر، من از یاکول متنفر نیستم)، آنها پتانسیل بالایی دارند. اما وقتی نوبت به چگونگی پیش‌برد داستان می‌رسد، آن‌ها به‌طور کامل دچار یک طرح داستانی می‌شوند که حتی در یک نقطه دیگر معنا پیدا نمی‌کند. من صادقانه به طور کلی طرفدار صحنه‌های جنگی (یا صحنه‌های جنگی) نیستم، اما اگر برای داستان مهم باشد، اجازه نمی‌دهم امتیاز من را تعیین کنند (مگر اینکه غیرضروری اجرا شوند). احتمالاً می‌توانیم استدلال کنیم که آیا این برای این فیلم درست است یا نه، اما شخصاً احساس می‌کردم که زمان اجرای صحنه‌های درگیری بسیار طولانی شده است (اما آنها مشکل اصلی من با نوشتن نیستند). همانطور که گفته شد، من احساس می کردم نیمه اول فیلم خوب است، به نظر من راهگشا نیست، اما به نظر می رسد ساخت مناسبی برای اوج گیری است که می تواند نظر من را در مورد این فیلم تغییر دهد (حداقل برای این کار آماده بودم) . متأسفانه این اتفاق نیفتاد که ارتباط نزدیکی با شخصیت ها و بی انگیزگی آنها دارد. من فکر می کنم که این می توانست پیام خوبی برای برقراری صلح به جای مبارزه با یکدیگر باشد. همچنین حقیقت غم انگیزی در مورد اینکه چگونه انسان ها طبیعت، محیط زیست خود را نابود می کنند و حتی بی دلیل با یکدیگر مبارزه می کنند وجود دارد. بنابراین اگر تمام اینها باشد، می گویم: ماموریت انجام شد. اما می دانیم که اینطور نیست زیرا در نهایت، هیچ یک از افراد درگیر با عواقب اعمال خود روبرو نیستند. بله، Eboshi باید شهر را بازسازی کند و او به شدت آسیب دیده است، اما هیچ تصدیقی وجود ندارد که آنها همه این کارها را اساساً برای هیچ انجام داده اند. این اشتباه بود و همچنین درد بزرگی را برای دیگرانی که مسئول کل یک شهر و در نتیجه زندگی دیگران نبودند، به همراه داشت. حدس می‌زنم امروز برای مردم هم همین‌طور است، آنها هم از اشتباهاتشان درس نمی‌گیرند... اما من احساس می‌کنم اگر می‌خواهید پیامی را با داستان‌هایتان منتقل کنید (مخصوصاً در یک فیلم)، باید چیزی برای حذف یا حل‌وفصل وجود داشته باشد. نه صرفاً شانه خالی کردن و خندیدن "حدس می زنم باید همه چیز را از نو بسازم و بهترش کنم" و سپس؟ سان هنوز از انسان متنفر است و در مورد مردم چطور؟ آیا زمانی که شهر خود را بازسازی کردند، برای مبارزه با جنگل بازخواهند گشت؟ آیا بازسازی آن «بهتر» به معنای قوی‌تر و مخرب‌تر کردن آن است یا صلح‌آمیزتر و شاید فقط تمرکز بر نگرانی‌های مردم؟ زمان زیادی صرف جنگ، فرار برای زندگی و غیره شده است، واقعاً عواقب اعمال آسیب‌رسان را نشان نمی‌دهند، اما به هر حال آنها نتیجه خوبی می‌گیرند؟ برای انجام کاری جز آسیب رساندن؟ اگر از من بپرسید واقعاً پیام خوبی نیست (می دانم که این کار را نکردید ...). دیدن اینکه چگونه جنگل پس از آن دوباره زنده شد و چگونه همه چیز شروع به توسعه و شکوفایی دوباره کرد بسیار زیبا بود. اما دلیل آن بسیار غیر ضروری بود و هرگز واقعاً توضیح داده نشد. آشیتاکا به دلیل نفرین و برای یافتن منبع آن به آنجا رفت، با این حال فیلم حتی هرگز توضیح مناسبی ارائه نمی دهد که چگونه به وجود آمد یا در پایان چگونه ناپدید شد. من احساس می‌کنم سعی کردم پیامی داشته باشم اما مشکلات زیادی داشت که حل نشد و من بدم نمی‌آید که آشیتاکا علی‌رغم اقداماتش ابوشی را نجات داد، اما هنوز هیچ عواقبی نداشت، چیزی برای برداشتن وجود نداشت، زیرا مهم‌تر این بود که بدانیم که توکی از شوهرش خوشش نمی‌آید (در واقع نمی‌دانم دلیلش این است یا نه، من فقط می‌خواستم بدون هیچ دلیل خاصی آن را از اینجا بیرون بیاورم... مثل آنها در فیلم). آشیتاکا نمی خواست طرفی بگیرد اما به نوعی با توجه به اولویت هایش انجام داد. من به او می گویم که تا آنجا که می تواند انجام دهد وجود دارد و او "تلاش کرد" اما صادقانه؟ بعد از همه اتفاقاتی که در سفر او افتاد (همچنین مشخص کردن زمانی که او برای اولین بار با جیکو ملاقات کرد و آن‌ها می‌توانستند کاری انجام دهند)، فقط احساس می‌کنم که نتیجه‌گیری باید به گونه‌ای متفاوت و بسیار بیشتر برای شخصیت‌های درگیر و همچنین بینندگان گرفته می‌شد. انیمیشن / موسیقی متن 8.5/10 استودیو گیبلی همیشه می داند که چگونه فضا را تنظیم کند که برای این فیلم نیز صادق است. شاید یکی از جنبه های مورد علاقه من در این فیلم باشد. به خصوص وقتی صحبت از مناظر و خلق و خوی می شود. در کل 5/10 لطفاً در نقد من اشتباه نکنید، زیرا به نظر من فیلم یا داستان بدی نیست و مطمئناً پتانسیل زیادی دارد (مخصوصاً در مورد شخصیت ها و ساختن جهان) اما آنها می توانند کارهای بیشتری با آن انجام داده اند و در نهایت به کمبود نیرو رسیده اند. این فقط شبیه داستانی است که تأثیری ندارد. نگفتم که کاملاً بد است یا هیچ نکته خوبی در داستان گویی وجود ندارد یا من از همه چیز در مورد آن خوشم نمی آمد (همانطور که گفتم جنبه های خوبی نیز در آن وجود دارد) اما به نظر شخصی من یکی از استودیوهای نسبتاً بیش از حد ارزیابی شده است. فیلم های گیبلی و در بهترین حالت متوسط ​​(وقتی صحبت از استانداردهای گیبلی می شود). حداقل یاکول را دارد، پس همین است و در حالی که او در حال حاضر یکی از مورد علاقه‌های من نیست، قطعا قلب من را به دست آورد (نه، من عادی نیستم). این همه، ممنون که خواندید :)

Mononoke Hime یکی از بهترین انیمیشن های تاریخ است و من معتقدم که هرکسی باید حداقل در زندگی خود آن را تماشا کند. یک کلاسیک تمام دوران. بنابراین، بدون بحث بیشتر، بیایید آنچه که Mononoke Hime را بسیار عالی می کند، تجزیه و تحلیل کنیم. خلاصه داستان: ۱۰/۱۰ - در دهکده ای دورافتاده در کوهستان، آشیتاکا، آخرین شاهزاده قبیله تقریباً منقرض شده ایمیشی، برای محافظت از دهکده خود مجبور به کشتن یک هیولا می شود. سپس متوجه می شود که موجودی به شکل گراز در واقع خدای محافظ جنگل است. آشیتاکا با کشتن او نفرینی را بر سر خود آورد که نشانه آن کم کم گسترش می یابد. آشیتاکای جوان به غرب سفر می کند، جایی که امیدوار است رمز و راز نفرینی را که قبل از اینکه او را بکشد به او وارد شده کشف کند. و در طول سفر آشیتاکا متوجه می شویم که او چگونه می تواند از نفرین جان سالم به در ببرد، چرا گراز به یک شیطان خشمگین تبدیل شده است، و ما در مورد جنگ بزرگ بین انسان ها، حیوانات و ارواح برای به دست گرفتن کنترل جنگل مطلع می شویم. در کل یک طرح بسیار ساده اما چیزی که این فیلم را بسیار جذاب می کند معنای آن است. به نظر من این فیلم تمثیلی آشکار به طبیعت گرایی در مقابل صنعت گرایی بود، بلکه نامه ای عاشقانه به طبیعت و عدم قدردانی و احترامی که انسان ها نسبت به آن به دلیل سهل انگاری و ناآگاهی محض ما نسبت به آن دارند. این فیلم به شما نمی گوید که یک دوستدار محیط زیست شوید، بلکه سعی کنید درست مانند آشیتاکا انجام دهید، یعنی همیشه سعی کنید آنچه را که برای همه بهترین است، هم برای انسان و هم برای طبیعت، انجام دهید. ایستادن در وسط هر دو جهان، قدردانی از هر دو و تلاش برای انجام آنچه برای هر دو بهترین است. اما اگر انسان صدا داشته باشد، طبیعت واقعاً احساسات خود را بیان نمی کند و نمی تواند. بنابراین اغلب بی ارزش می شود. با این حال معتقدم فیلم به وضوح به شما می گوید که به طبیعت اهمیت و عشق کافی بدهید وگرنه اگر روزی ناپدید شد، زندگی ما به کلی به خطر می افتاد. در نهایت فکر می‌کنم طرح واقعاً خوب، قابل تامل و فوق‌لایه‌ای با داستان‌گویی و روایت عالی است. شخصیت ها: 9/10 - من نمی گویم فیلم یک قهرمان واقعی دارد. ترجیح می دهم شخصیت اصلی کار خود طبیعت باشد که هر اتفاقی که در فیلم می افتد به آن مربوط می شود. شخصیت های دیگر همه فوق العاده بودند. آشیتاکا یک مرد جوان منظم و بالغ است که متأسفانه بارها غرق نفرین او می شود و مجبور است برای به دست آوردن کنترل بدنش بجنگد. او بارها رفاه دیگران را در مقابل خود قرار می دهد و هرگز در جنگ طرفی را انتخاب نمی کند زیرا می خواهد بهترین گزینه را برای همه انتخاب کند. سان دختر جوانی است که توسط والدین طبیعی خود رها شده است. او توسط خدای گرگ بزرگ می شود و اکنون از جنگل در برابر انسان ها دفاع می کند. جای او با گرگ هایی است که او را بزرگ کرده اند، علیرغم اینکه یک گرگ واقعی نیست و او حاضر است هر کاری که لازم است برای محافظت از خانواده اش انجام دهد، حتی در صورت لزوم انسان ها یا خود آشیتاکا را بکشد. در عوض Eboshi به عنوان آنتاگونیست اصلی فیلم معرفی می شود. او یک دهکده انسانی را اداره می کند و هدفش کنترل جنگل به منظور تولید آهن بیشتر است. اما من لزوماً شر را نمی گویم زیرا او به عنوان مثال به گروهی از زنان برده کمک کرده و به آنها زندگی جدیدی در روستا داده است یا با گروهی از جذامیان رفتاری انسانی داشته است. با این حال، علی‌رغم اینکه واقعاً شیطان را در نظر نمی‌گیرم، همچنان او را شرور فیلم می‌دانم، زیرا او قطعاً با وجود نشان دادن شفقت و مهربانی، ویژگی‌های شرورانه زیادی را از خود نشان داد. من عاشق این بودم که چگونه فیلم به شما نگفت طرف را انتخاب کنید و شخصاً تصمیم گرفتم در مقابل ابوشی بایستم. من دوست داشتم که همه در فیلم انسان هستند و همانطور که همه باید به خاطر داشته باشیم، انسان ها کامل نیستند و این احتمالاً بهترین چیز در مورد آنهاست. همه شخصیت های فیلم خیلی خوب نوشته شده اند. همه آن‌ها شخصیت‌ها و انگیزه‌های متفاوتی دارند، بنابراین می‌توانند داستانی کامل و پر از جنبه‌ها خلق کنند. انیمیشن: 10/10 - یکی از خیره کننده ترین فیلم هایی است که تا به حال در زندگی ام دیده ام. انیمیشن فوق العاده روان و پر از جزئیات است. پس زمینه و مناظر این تجربه را ده برابر باورنکردنی می کند. لحن و حال و هوای فیلم هم عالی است. تمام زیبایی شناسی فیلم به سادگی کامل است و انیمیشن، حتی تا به امروز، اکثر انیمه ها را در مقایسه با آن کمرنگ می کند. واقعا بی انتها موسیقی متن: 10/10 - موسیقی متن کامل است، یکی از بهترین موسیقی هایی که تا به حال شنیده ام. لایه‌های اضافی اضافه می‌کند، لایه‌ای از احساسات و حماسه را به داستان حماسی و شگفت‌انگیز از قبل اضافه می‌کند. تم اصلی به تنهایی برای دادن 10/10 به کل موسیقی متن کافی است. لذت کلی: 10/10 - لطفاً به خودتان لطف کنید و این شاهکار یک فیلم را تماشا کنید. برای تماشای این فیلم لازم نیست یک دوستدار محیط زیست باشید. برای داستان آشیتاکا و سان تماشا کنید یا برای انیمیشن و هنری زیبایش تماشا کنید. در هر صورت، ناامید نخواهید شد. من یک سوپر میازاکی نیستم، همانطور که قبلاً حدس زده اید، و من همه فیلم های او را تماشا نکرده ام، اگرچه ممکن است اشتباه کنم، معتقدم این بهترین فیلم اوست. یکی از بهترین فیلم هایی که دوره ای دیدم چه برسد به انیمیشن. یک شاهکار واقعی

پیشنهاد عالی برای این فیلم! یکی از فیلم های گیبلی با محوریت بزرگسالان و از این نظر خوب است! انیمیشن عالی و تصاویری عالی با داستان و پیامی زیبا. اگر محیط قدیمی ژاپنی مملو از افسانه های عامیانه و چیزهای معنوی را دوست دارید، با این فضا خوش خواهید داشت! و حتی اگر برای شما تازگی داشته باشد، فکر می کنم همچنان از آن لذت خواهید برد! هیچ شکایت واقعی در مورد فیلم وجود ندارد. در ابتدا کمی کند است، اما بیشتر برای این است که شما را راحت کند و احساسی نسبت به محیط داشته باشید. همچنین، کمربند ایمنی خود را ببندید، زیرا از قانون 1 کند به قانون 3 سریع تبدیل می شود!