Slayers Next

در سال 1989، تقریباً 40 سال قبل از The Legend of Vox Machina و Konosuba، The Slayers بیرون آمد و به مردم نشان داد که در واقع یک سریال انیمیشنی Dungeons & Dragons چگونه ساخته می شود. به طور خلاصه، آن طرف مقابل سکه Record of Lodoss War بود، که احمقانه ناشی از یک جادوگر بدون لول، یک پالادین بسیار متراکم و یک جادوگر سفید شبیه به chuuni است که در موقعیت‌هایی قرار می‌گیرد که می‌توانند و با انفجار حل شوند. اتاق با یک گلوله آتشین در سال 1995، 6 سال بعد از آن، The Slayers Next بیرون آمد و سریال اصلی را از آب لعنتی بیرون کشید. یک اپیزود 26 تقریباً عالی بدون یک لحظه کسل کننده، شوخی از دست رفته یا لحظه احساسی صاف. این انیمه فانتزی جفت کثیف است، و اگر چیزی در مورد هر چیزی می دانید، احتمالاً به تنهایی فروخته شده اید. اگر اینطور نیستید، هیچ چیزی که در اینجا نمی توانم بگویم به درستی نشان نمی دهد که Slayers NEXT تا چه اندازه یک سواری وحشی عالی است. بنابراین مرور این نقدهای لعنتی احمقانه را متوقف کنید و به تماشای آن بروید.

من بارها در مورد Slayers صحبت کرده ام. فیلم ها، OVA ها و سری اول مناسب. حالا سری دوم یعنی Next را بررسی می کنیم. این یکی از اواسط تا اواخر سال 96، کمی بعد از اولین سری پخش شد. داستان: ما با لینا و شرکت در پادشاهی زوآنا ملاقات می‌کنیم، جایی که همه آنها سعی می‌کنند نگاهی به تکه‌های دست‌نوشته کتاب مقدس کلر، که مجموعه‌ای جادویی با قدرت بزرگ است، بیابند. این باعث می‌شود که گروه همراه با خللو مرموز به جستجوی صفحاتی از کتاب بپردازند. آنها در راه خود با چندین نقشه عجیب توسط هیولاهای مختلف روبرو می شوند که به نظر می رسد به هم مرتبط باشند. یک بخش از روایت وجود دارد که من واقعاً به آن علاقه زیادی ندارم و آن نقطه اوج است. Slayers Next یکی از آن پایان‌هایی را دارد که در حد یک کشش الاغ است. بله، در سریال هایی مانند این که تا حد زیادی کمدی هستند بیشتر قابل قبول است تا در سریالی مانند Fate/Stay که کاملا جدی است، اما هنوز ظاهر خوبی نیست. با این اوصاف، کمدی در این فیلم در واقع بسیار بهتر از نسخه اصلی است. عناصر کمدی شگفت انگیز هستند. با دیدن لینا و آملیا که یک شماره موزیکال می زنند، صدای ناشنوای گوری وقتی مغزش بالاخره چیزی را پردازش می کند، اظهار نظر می کند، اساساً همه چیز با مارتینا، همه چیز فوق العاده است. این مجموعه همچنین در معرفی عناصری که در اوج استفاده می‌شوند به خوبی عمل می‌کند، بنابراین تا حدودی قابل بحث است که آیا واقعاً به عنوان یک پایان Deus Ex واجد شرایط است یا نه، برخلاف Fate/Stay که قطعاً Deus Ex است. این سریال همچنین در ترکیب لحظاتی که در واقع بسیار پرتنش هستند، کار بسیار خوبی انجام می دهد. این به نوعی همان کاری است که کلرمونت با بازی مردان ایکس خود انجام داد، جایی که هیچ یک از عناصر تونال آنقدر دور نمی‌شوند که یکدیگر را تضعیف کنند. شخصیت ها: همه بازیکنان اصلی از سری اول بازگشته اند. لینا، گوری، آملیا، زلگادیس و سیلفیل همگی بازگشته‌اند و اگر نه بیشتر دوست‌داشتنی هستند. آنها ویژگی های خود را دارند، عناصری که آنها را با برخی از عمق ها و تعاملات قوی آغشته می کند که به شدت با یکدیگر بازی می کنند، چه اپیزود کمدی تر باشد و چه کمی جدی تر. بیایید به اضافه شدن عمده بازیگران، Xellos و Martina بپردازیم. Xellos یک شخصیت عالی است. او واقعاً به خوبی با بازیگران ترکیب می‌شود و مطمئناً یک اضافه‌کننده قوی ایجاد می‌کند. او شخصیتی مرموز است که بسیار خوش اخلاق به نظر می رسد، اما شما فقط می دانید که او یک طرف پیچیده دارد. مارتینا به اندازه کافی شایسته است. او شاهزاده خانم Xoana است که می خواهد جهان را به نام Zoamelgustar، هیولایی که او ساخته است، تصاحب کند. که کمی شبیه این است که من یک فرقه برای دمی-الهه اینز، دختر پوزیدون شروع کنم. آنتاگونیست ها نیز بسیار خوب عمل می کنند. هم گااو و هم فیبریزو انگیزه‌ها، برنامه‌هایی دارند و در واقع هوشیاری در تعقیب آن اهداف نشان می‌دهند. تنها مشکل کوچکی که در رابطه با پویایی رابطه دارم این است که آنهایی که قرار است تا حدودی رمانتیک به نظر برسند کمی پیش پا افتاده هستند، حداقل زمانی که سریال به آن جنبه از آنها فشار می آورد. مرد گنگ بزرگ و زن باهوش و بسیار توانا. تیپ شاهزاده خانم ساده لوح و مرد رواقی اما خوش اخلاق. و غیره... *به چشمه آتنا مراجعه کنید هنر: این هنر تقریباً مانند سری اول به نظر می رسد. طراحی شخصیت ها هنوز عالی است. سکانس های اکشن عالی هستند. پس‌زمینه‌ها و گگ‌های بصری واقعاً خوب کار می‌کنند. با این اوصاف، هنوز هم لحظات بازیافتی دارد و عقربه‌ها همچنان در فریم‌های متعدد ناخوشایند هستند و ما در مورد آن صحبت نمی‌کنیم، "اگر آن را در لحظات خاصی مکث کنید، آن را خواهید دید." نه، اگر به صفحه نمایش نگاه کنید، این واقعاً قابل توجه است. صدا: بازیگری همچنان افسانه ای است. هایاشیبارا مگومی، سوزوکی ماسامی، میدوریکاوا هیکارو، توما یومی و ماتسوموتو یاسونوری همگی نقش‌های خود را با تاثیرات عالی تکرار می‌کنند. ایشیدا آکیرا افسانه ای در نقش Xellos به بازیگران می پیوندد در حالی که ایشیمورا توموکو، ایکورا کازوئه و ناکاتا جوجی در نقش مارتینا و آنتاگونیست های ما می پیوندند. و همه آنها نمایش های شگفت انگیزی از خود به نمایش گذاشتند. موسیقی ستاره ای است. موسیقی پس زمینه به شدت برای سریال طراحی شده است و آهنگ های تم، Give a Reason و Jama Wa Sasenai، خارق العاده هستند. هوی: کمی وجود دارد. اپیزودی وجود دارد که در آن Zelgadis به نوعی چیزی را برای یک مرد متقاطع ایجاد می کند و یکی از جذابیت ها شبیه صحنه ای از یک انیمه shounen ai است. زمینه های بهبود: نبرد اوج و سقوط مستقیم آن قطعاً می توانست بهتر اجرا شود. آنها بهتر بود ایده عاشقانه را در میان بازیگران اصلی کم اهمیت جلوه دهند و همه چیز را افلاطونی نگه داشتند. هنرمندان می توانستند از برخی ارجاعات دستی واقعاً خوب استفاده کنند. افکار نهایی: این انیمه فوق العاده است. آیا مشکلات نسبتا جزئی دارد؟ آره. اما کمدی، صداپیشگی، موسیقی، شخصیت‌ها و داستان سرایی کلی عالی هستند. امتیاز نهایی من برای Slayers Next یک 9/10 مشتاقانه خواهد بود.